Dlaczego trwałe światy dążą do inflacji

W społeczeństwach fizycznych towary się zużywają, jedzenie się zjada, a pieniądz powoli krąży między gospodarstwami domowymi a firmami. We wczesnych sieciowych grach RPG miecze nie rdzewiały, chyba że zaprojektowano je tak, by rdzewiały, a postacie nigdy nie przechodziły na emeryturę ani nie odchodziły na stałe. Każda nagroda za zadanie dodawała świeże złoto do łącznego zasobu serwera, podczas gdy doświadczone postacie gromadziły coraz większe rezerwy.

Gdy krążący pieniądz rośnie szybciej niż pożądane towary, ceny idą w górę — zjawisko, które Milton Friedman ujął jako zbyt dużo pieniędzy goniących za zbyt małą ilością towarów.[1] Nowi gracze wchodzący na dziesięcioletni serwer szybko odkrywają, że nagrody za zadania od sprzedawców wypłacające dziesięć sztuk złota nic nie znaczą, gdy podstawowe zioła do wytwarzania na rynku graczy kosztują pięć tysięcy. Aby nie zniechęcać nowych graczy, projektanci wprowadzają ujścia: mechanizmy, które trwale usuwają walutę lub przedmioty z bazy danych.

Zwykłe tarcie kontra luksusowe odpływy

Nie wszystkie ujścia celują w ten sam wycinek populacji. Ekonomiści dzielą wirtualne ujścia na dwie szerokie grupy: powszechne tarcie transakcyjne i odpływy dla najbogatszych.

Ujścia zwykłego tarcia

  • Prowizja od sprzedaży na domu aukcyjnym (1%–5%)Proporcjonalna
  • Opłaty za naprawę sprzętu i śmierćZwiązana z aktywnością
  • Opłaty za szybką podróż i teleportacjęPodatek wygody

Ujścia dla bogatych i prestiżu

  • Licytacje na czarnym rynkuMiliarderskie spalanie
  • Odkupywanie przedmiotów w Grand ExchangeKontrola podaży
  • Siedziby gildii i luksusowe wierzchowceZakup statusu

Podatki transakcyjne są wyjątkowo skuteczne, ponieważ automatycznie skalują się wraz z szybkością obrotu na rynku. Gdy Jagex pod koniec 2021 roku wprowadził 1% podatku wygody w Grand Exchange w grze Old School RuneScape — później podniesionego w kolejnych korektach do 2% — część usuniętego złota była jednocześnie wykorzystywana przez system do kupowania i usuwania nadmiarowej broni i zbroi z wyższej półki bezpośrednio z ofert sprzedających.[2] Ten podwójny mechanizm działa jednocześnie jako ujście pieniądza (usuwając GP) i ujście przedmiotów (usuwając rzadki ekwipunek).

Stałe rachunki za naprawy czy opłaty za podróż działają natomiast regresywnie: opłata 50 sztuk złota za naprawę uderza w początkującego znacznie mocniej niż w miliardera pokonującego smoki. Aby odpłynęły ekstremalne fortuny skupione wśród najbogatszego 1% graczy, studia tworzą dobra statusowe sprzedawane wyłącznie przez sprzedawców NPC. W World of Warcraft wierzchowiec Mighty Caravan Brutosaur miał cenę u sprzedawcy pięciu milionów sztuk złota podczas dodatku Battle for Azeroth, co skłoniło tysiące zamożnych kolekcjonerów do sprzedania zgromadzonych zasobów z powrotem kupcowi NPC, który usuwał każdą otrzymaną monetę.[3]

Ujścia przedmiotów i pełne zniszczenie łupu

Same ujścia walutowe nie ustabilizują gospodarki, jeśli trwałe dobra przetrwają wiecznie. Jeśli każdy gracz na serwerze posiada najlepszy możliwy napierśnik i nigdy go nie traci, popyt na kowali się załamuje. Gry z pełnym łupem lub częściowym zniszczeniem rozwiązują ten problem u podstaw. W EVE Online, gdy krążownik eksploduje w walce, większość zamontowanych modułów albo spada jako odzyskiwalne wraki, albo trwale znika w eksplozji, a sam kadłub przepada na zawsze.[4] Ta trwała destrukcja sprawia, że górnicy minerałów, przemysłowcy i przewoźnicy pozostają potrzebni dwadzieścia lat po premierze.

Gry bez pełnego łupu w PvP odtwarzają ujścia przedmiotów poprzez nieudane ulepszenie lub odzysk przy wytwarzaniu. W tytułach takich jak Black Desert Online ulepszanie akcesoriów z wyższych poziomów grozi rozbiciem przedmiotu przy porażce, zamieniając nadmiar zapasów w deficyt. W The Elder Scrolls Online i Guild Wars 2 rozbieranie nadmiarowego sprzętu na surowce do wytwarzania usuwa gotowe wyposażenie z obiegu, jednocześnie zasilając pętlę wytwarzania.

Mechanizm ujścia Co zostaje usunięte Kto ponosi koszt Główne ryzyko przy złym skalibrowaniu
Podatek od sprzedaży na aukcji (1%–15%) Krążąca waluta Aktywni handlowcy na rynku Jeśli ustawiony zbyt wysoko, gracze uciekają do nieopodatkowanego handlu na czacie bezpośrednim
Opłaty za naprawy i wskrzeszenia Krążąca waluta Gracze aktywni w walce Karze początkujących i zniechęca do eksperymentalnych rajdów
Sprzedawcy prestiżu NPC Zgromadzone rezerwy majątku Kolekcjonerzy z najwyższego percentyla Pomija stałą inflację w średnim segmencie, jeśli uczestniczy niewielu graczy
Łup pełny / zniszczenie przy ulepszaniu Gotowy ekwipunek i statki Wojownicy podejmujący ryzyko Silna frustracja z powodu strat może odstraszyć graczy okazjonalnych

Udokumentowane źródła i uwagi

  1. Milton Friedman, Monetary History, ramy adaptowane w esejach Edwarda Castronovy o inflacji w światach wirtualnych (2005).
  2. Jagex Ltd., oficjalna aktualizacja deweloperska „Grand Exchange Tax & Item Sink” dotycząca Old School RuneScape (grudzień 2021).
  3. Blizzard Entertainment, dokumentacja projektowa Czarnorynkowego Domu Aukcyjnego World of Warcraft oraz mechanizmów usuwania złota przez sprzedawców (2012–2020).
  4. CCP Games, Miesięczny raport ekonomiczny: wskaźniki zniszczeń i produkcji w przestrzeni Nullsec i Lowsec.